Timmie Tikt - 13 November 2002

Saaiheid

Het is na onze wat soapachtige perikelen van het kabinet en het cowboy - politiek van onze favoriete kleuterleider George W Bush een beetje saai geworden op het nieuws. Wanneer Philips Freriks al k-u-t marokkanen op het nieuws moet gaan spellen en Prins Bernard weer wordt toegelaten om te spreken betekend dat dat JPB eindelijk zijn ware lotsbestemming aan het vervullen is. Die van saaie saaie lul die in de dertig is maar overkomt als een man van 50. Wat eigenlijk gezien de stempatronen van de oudere medemens een meesterzet is van het CDA, maar dat doet voor deze column niet ter zake. Ook het buitenland is aanzienlijk stiller geworden (al hoor ik dat ik 30 november CNN non-stop aan moet zetten volgens onze Correspondent FranÁais.) wat ik aan de ene kant zeer fijn vindt, maar aan de andere kant toch wel een beetje betreur.

Vaak zie je namelijk ontzettend veel ophef over absoluut peanuts. Die oorlog in Irak komt er toch wel ( wat op zich niet leuk is) , maar het enige wat ze nu aan het doen zijn is alle voorbereidingen treffen om het een beetje een interessante oorlog te maken. Irak is altijd een hit in de Amerikaanse media en Bush heeft het wel naar zijn zin het witte huis. (als iemand me kan vertellen waarom dat Romeinse afgrijsel zo wordt genoemd, email me dan maar. En niet dat het wit geschildert is want dat is het dus niet volgens mij.). Dus de journalisten moeten de tijd worden gegeven om op de juiste posities te komen zitten, voor een uitzinnig verslag. De script voor de verfilming van speciale operaties liggen al op de bureabank van Steven Spielburg. Want als er twee landen zijn die hun media tot in den nopjes aan het manipuleren zijn , zijn het Irak en de VS wel. En bij Irak weet je tenminste dat SaDAMN erachter zit. Het Amerikaanse indoctrinatiebeleid is er eentje die nogal vreemd is vergeleken met het klassieke beleid. Bush weet dat die niet veel hoeft de toen, maar als je namelijk de uitspraken "national security", "our nation", "God save America" of wat dan ook dan kun je ongeveer alles erdoor heen rammen in Amerika. Het enige waar je moet voor uitkijken zijn slippertjes op je persoonlijke leven. Maar een goede persvoorlichter kan dat makkelijk verhelpen. Iets wat mijn grote vriend Bill toch wat minder goed deed. Ik denk dat hele psychologische faculteiten kunnen worden opgezet aan het fenomeen Amerikaanse massahysterie. Want bij de Amerikanen zit er nog een zeer interessante keerzijde aan.

Amerikanen zijn waarschijnlijk het meest complexe volk wat er bestaat. Totaal geen eigen identiteit, maar daarentegen bepalend voor de identiteit van de mensheid als een geheel. Daarnaast de leider in de meeste wetenschappelijke gebieden, maar effectiviteit is weer iets dat ver te zoeken is. Een gemiddeld IQ waar de gemiddelde Iberische schaapherder in de Siera Nevada om kan lachen, maar toch produceren ze soms zeer intrigerende ideeŽn op bijna alle fronten. Slecht twee serieuze partijen (waardoor logica zegt dat een dictatuur verschrikkelijk dichtbij is), maar een verkiezingstrijd die wordt beslist door de stemmen van een zooi bejaardehuizen in Florida (of beter, door de afwezigheid daarvan). En dan nog het meest bizarre aan de gehele Amerikaanse maatschappij. Het werkt ook nog eens allemaal. Alle Communistische leiders dachten dat Amerika ten onder zou gaan aan zichzelf en zelfs de hippiebeweging had op een gegeven moment weinig vertrouwen, maar Amerika is wat er nu over is, zo'n 40 jaar later. En eigenlijk zijn Europa en AustraliŽ al helemaal gevormd naar Amerikaans voorbeeld, en dat werkt ook.

En dat intrigeert mij mateloos, hoe zo'n op het eerste gezicht banaal land met een banale leider toch de voortgang representeert die we aan het doormaken zijn. Een voortgang die denk ik de goede kant op gaat, ook al is er nu dreiging aan alle kanten. 11 september heeft veranderingen gebracht in de wereld, maar voor het grootste effect moet denk ik nog komen. Het is ons aan het wakkerschudden dat we er nog niet zijn, maar eigenlijk wel de goede kant op gaan. En dat betekend dat de saaiheid die nu op onze TV rond achten onze huiskamers vergrijst niet eens zo erg is, want je weet dat er altijd wel weer iets nieuws achter de horizon ligt met Amerika in de wereld.

Timmie